1. جمعه های TGI: Tinder of 1960s


You wouldn’t know it from the tired decor at TGI Fridays today, but this family restaurant has a sexy past. It was once a game-changing singles bar, which arrived on the cusp of the sexual revolution. We go back to the ’60s and ’70s to experience the original Fridays, and find out how it has changed the way we meet, date and marry.

Reported and produced by Dan Bobkoff. With Anna Mazarakis, Clare Rawlinson and Dan Richards. Special thanks to Dan Richards.

Read more:


Note: This transcript may contain errors.

DAN BOBKOFF: Quick note before we start here: TGI Fridays was once a wild place so this podcast contains a little adult language and sexual content – and a few references to potato skins.

ELLEN LATTMAN: I was not what my father called ‘a loose girl,’ to go to the city, and to go to bars.

DB: Ellen Lattman was 22 and living at home with her parents.

EL: When I said I even thought about getting an apartment moving to the city, he said, “If you move to the city I will not make you a wedding, because girls get very loose when they go into the big city.”

DB: This was 1968. She was working as a teacher on Long Island..

EL: And friends called me and said ‘let’s go out, we’re going out to a bar in the city.’ And I was kind of prim and proper and I said ‘I don’t go to bars.’

I knew that people got together, gathered at bars, and drank, but there was lots of talk about not getting picked up at a bar, because you don’t know what’ll happen if you get picked up.

DB: But her friends insisted. Come to the Upper East Side, they said. This place isn’t like other bars.

She walks in, and it’s packed.

EL: It was an eye opener for me. I had never been to that kind of loud, filled with people I knew from high school and college…

DB: Young people standing three, four deep from the bar. And then a big, six foot tall guy walks over to Ellen and asks if she wants to go to a show.

EL: Why, I said, are you asking me out on a date? And he said ‘no.’ He said, ‘you see that guy sitting over there in the corner? He needs a date. He had a date with a girl, she broke the date tonight, and he still has the tickets.’ So I said, ‘what’s wrong with him? Why doesn’t he come over and ask me?’

DB: That guy in the corner is Stan. His roommate promised him to find the perfect date to replace the one who stood him up. Ellen looks over and Stan is cute, but he’s not her type. Too drunk, for one thing.

EL: His friend says to him, ‘this is the girl we’ve picked out for you.’ and he said to me, ‘I can do better.’ And I said, ‘really?’ ‘And I said ‘well then go right ahead. I had no interest in you anyway.’

DB: He said that right to your face?

EL: Yeah! Between you and me, I said ‘fuck you’ and walked away. (laughs)

DB: This was the kind of place where women were making the call, where the playing field was a little more even…and where a woman like Ellen realized she could pick and choose.

That place? TGI Fridays.

This is not the Fridays I know today. This wasn’t in a mall or an airport. There were no potato skins. No families with kids.

This was the Upper East Side of Manhattan, at a time when TGI Fridays was the hottest place to be young and single in New York. It was like…the Tinder …of the 1960s.

MOIRA WEIGEL: I grew up thinking of TGI Fridays as the place we went in the mall when we went to visit family in Jersey. (laughs) I had no idea it played this important role on the precipice of the sexual revolution.

MIKIE BAKER: You know all the young singles wanted to go to Fridays, that was the hot spot —

ALAN STILLMAN: The police came along and stopped traffic on First Avenue. Literally stopped traffic.

JIM WEST: You felt as a bartender that you were like a rock and roll star, and you were going to be onstage.

BILLY BOB HARRIS: It was the social scene in Dallas —

AS: New York — Houston–

DAN SCOGGIN: Chicago —

AS: In Little Rock, Arkansas, it was a phenomenon!

DS: Atlanta —

MB: Seattle —

AS: Who in the hell? In Little Rock, Arkansas…Houston…it was an amazing happening.

DB: From Business Insider and Stitcher, this is Household Name. Brands you know, and stories you don’t.

I’m Dan Bobkoff. I’m a business reporter, and I’ve been thinking for a while now about how much of our lives are lived through brands.

They’re where we work, and shop, where we make things. They’re where many difficult and important moments happen in our lives.

Really, most of your life is navigated through brands.

So on this show, we’ll find the surprising tales behind America’s biggest companies, and how they changed our lives – for better or worse.

Today – how did TGI Fridays – of all companies – change how we meet, date and marry?

A place where many tried their first pickup line. Crowds formed around the block in many cities where they’d opened.

And then, what happened? How’d they go from that, to what we know it as today?

We’ll trace it from the swinging ’60s of New York City to a wild Dallas to the suburbs. Stay with us.


DB: So let’s get back to Ellen at TGI Fridays on the Upper East Side. It’s the late 60s.

EL: Well the food, as they say, at Fridays was great. Everybody either had hamburgers or this giant salad that came in a wooden bowl, I remember that. It was all people I’d say in their 20s, cause like I said there were so many people I knew from college and high school.

DB: Do you remember any pick up lines from that era?

EL: I think at that time people like came over pretty nicely and I think what you started to talk about was you know, ‘Hi, how are you? Where’d you go to school? What do you work at?’ That kind of thing.

DB: I found stories of the restaurant’s early days a little hard to believe. And when Moira Weigel was researching dating, she couldn’t believe the TGI Fridays’ story either.

MW: I don’t think of it as having a ton of character. I think of it as a chain restaurant.

DB: Moira wrote a book called Labor of Love: The Invention of Dating. We’re both in our mid-30s and we never experienced the early days of TGI Fridays.

DB: Isn’t that kind of crazy for people of our generation…to think, how that’s not that long ago, really.

MW: No it really — I mean yes, it is crazy, and it really isn’t that long ago, and I think we all have, cause we don’t tend to think of dating, or social life, in terms of its history, if you’re a normal person, we often forget how different things were not long ago, in historical time.

DB: So, a lot of things change in the ’60s, and of course TGI Fridays is one of them, but, uh, if you could sort of bring us back to the moment, what are sort of all the social, cultural things that are happening all at once in that decade.

MW: Yeah well, things are changing dramatically in the 1960s. I think the first thing that comes to mind of course is the FDA approval of oral contraceptive pill, Enovid, in 1960. The rates of women taking oral contraceptives skyrockets, across the 1960s, you have legal abortion on the horizon. So those factors make a big difference.

DB: So where did TGI Fridays come from? Who was this mastermind of this international franchise that attracted single women in droves, who capitalized on free love!?

His name: Alan Stillman.

AS: I was out looking for girls.

DB: How was that going before Fridays?

AS: Fair, not bad, but certainly…at the time, there was nothing like that for people in their 20s just getting out of college, there was no place really for them to hang out.

DB: Before he started Fridays, Alan Stillman was 28. He was living on the Upper East Side of Manhattan selling the kinds of flavors that food and drug companies add to their products.

AS: It’s called the essential oil business. I think the best order I ever got was 38 drums of strawberry flavor for Pfizer, which they put into a cough medicine.

DB: And around this time, for guys like Allan Stillman, often the best place, and sometimes the only place, to meet someone was in a private apartment at a cocktail party. There were almost always invite only.

AS: And you would get on the phone and you would call people and somebody would say ‘oh, I have this great party on 58th street and Fourth Avenue, and I’m sure I can get you invited,’ and you ran from cocktail party to cocktail party, to meet people.

DB: This wasn’t working so great for Alan. During the summer, after work, he’d often go to a corner bar , which was tired and drab. There was a bullet hole in the window.

AS: and I said to the bartender ‘you know, you oughta redecorate this place, put some sawdust on the floor, put some Tiffany lamps up’ — where I got that I had no idea, I was just throwing it around…and came back about two weeks later and said to the bartender ‘you really oughta do that,’ and he said ‘yeah, I guess it’s a pretty good idea, the people in this neighborhood have changed a lot.’

DB: Alan was frustrated. Every time, he’d walk into this bar, talk to the bartender about getting some young, single people in there, and every time the bartender was not into it. And then finally one day he says to Alan: Why don’t you do it?

AS: And I obviously said ‘what do you mean, why do I do it? There’s nothing here that I know about, that’s not what I do.’ ‘Eh, there’s not much, all you have to do is stand behind the bar and sell beer and liquor to anybody that walks in the door.’ And I said ‘OK,’ and I walked out the door.

DB: But Alan Stillman had another motive…

AS: My business plan was to meet a lot of women. It’s a hell of a business plan, I’ll tell you that.

The word “singles bar” was not invented, and I certainly didn’t think I was inventing anything like that, whatsoever.

DB: I don’t want to give him too much credit here. Stillman is the kind of guy who’s both modest and proud.

The truth is, he probably did create one of the first bars where it was socially acceptable for young, straight, single men and women to meet each other….which, I have to say, is kind of crazy that this didn’t exist until 1965.

But that wasn’t some grand plan, I think it was more of an… accident.

And the stars were all aligning for him

sex AND THE CITY GIRL TRAILER: [WHISTLE] Wait’ll ya hear this.

DB: …. Here’s Moira Weigel again:

MS: 1965 is the year that Helen Gurley Brown takes over Cosmo.

sex AND THE SINGLE GIRL: Most young women have sexual yearnings and feelings and they’re doing something about it and they’re enjoying it and I’m just saying, cut the guilt, it’s ok.

MS: And she’s just published this book called ‘sex and the Single Girl,’ in 1962. It sells millions of copies

NEWS: Of course, sex and the Single Girl, that titillating best seller by Helen Gurley Brown and the inspiration behind the hilarious new motion picture…sex and the Single Girl will blush…

MS: this idea of the fun, fearless female, that it’s sexy to be working, that women are in the cities working, and also looking for dates, in fact Helen Gurley Brown often addresses her readers, calling them Playgirls, there’s this Playgirl idea, counterpart to the Playboy, that’s all very much in the air in 1965, in the moment that we’re talking about.

So, on the one hand, I guess like any successful business, it hits the market at the right moment, when the culture’s ready for it. On the other hand, it is a big deal, and it is very new, to have this idea of a respectable place where single men and single women go out to meet strangers, but it is nonetheless seen as sort of wholesome, and OK, and just adventurous enough, but not something to be associated with vice.

DB: And this is how Alan Stillman, seller of flavors and scents, stumbled into the sexual revolution and changed the lives of people like Ellen Lattman.

EL: Oh sure. Oh sure. The whole sexual revolution I think changed a lot things. You know, my parents, you save yourself until you get married. Virginity was very important to a lot of the people that I went with. And if you, when you lost your virginity, it was very secretive, it wasn’t like today, I mean kids go on the pill right after high school, before they go to college. So, I think the sexual revolution had a lot to do with it.

DB: It’s still hard to believe how different dating was back then. Before 1965, women generally didn’t go to bars alone. It was almost unthinkable as a woman. Women were generally accompanied, or chaperoned.

MW: It’s hard to remember now, but even as late as the ’60s, for a woman to go to a bar by herself to meet a man, in some contexts, it’s thought to be sort of scandalous. In the early part of the history of dating, it was seen as grounds of suspicion for vice charges, women are arrested, they’re thought to be doing sex work, often, if they’re out in bars on their own.

NOW PROTEST CLIP: Sisterhood is powerful, join us now!

In the 60s, you have these protests that are organized by members of the National Organization of Women, to be allowed to go to bars that ban women. I don’t know if it’s stigma or scandal or what but it’s definitely not accepted by everyone. And I think it’s funny, I have an aunt and uncle who met in a bar and I remember my parents talk about that’s fine but being a little bit like, ‘who’s this guy from this bar that you met?’

DB: There were even bars back then that were men-only…. until those protests, and then a 1970 court ruling that finally forced them to admit women.

Moira says the mid-60s had a Cosmo magazine-style feminism, where some women enjoyed new freedom, but also fashioned themselves as fun, sexy objects.

And in few places was that more apparent, than in the sky.

Airlines like Braniff actually advertised the sex appeal of their flight attendants, all of whom were women and for the most part required to be unmarried.

This is an actual ad from that same year, 1965. On the screen, is a flight attendant, pretty much stripping.

BRANIFF AD: When a Braniff international hostess meets you on the airplane, she’ll be dressed like this. After dinner on those long flights, she’ll slip into something a little more comfortable. The air strip is brought to you by Braniff international…

DB: And this is another reason for TGI Fridays success. It turns out many of those flight attendants were living near Alan on the Upper East Side. It was easy to get to the airport from there.

AS: There was actually a building there called ‘Stew Zoo,’ cause the building was filled up, mostly with stewardesses and pilots, and instead of a three bedroom apartment having a family in it, you would have six or eight stewardesses or pilots that would rotate, because the rent would be cheaper and they were away half the time.

DB: It was obvious to Allan that this particular spot on the Upper East Side was the perfect location for his singles bar.

Sooo…he borrowed a few grand from his mother, hired some guys to paint the outside blue with red stripes. And then, just before he opened in March of 1965, when he was still considering the name for the bar… Stillman went skiing with some friends.

AS: And I fell in a snowbank, and I turned to my friends that were there, and climbed out of a snowbank, and said ‘Thank God It’s Friday, we get two days to recover,’ and one of the guys that was there said ‘That’s a terrific name for your new bar,’ and I said ‘you know something, that is!’ And that’s really where the name came from, but in fact it was a college expression. People at that time in college – and I believe even today – literally say TGIF, great, we got two days off.

DB: And when it opened..it seemed like this huge hormonal release for the city.

AS: It became more similar to what a mosh pit is. It was so crowded and so, that you didn’t have to walk up to anybody to get a name or a telephone number. You bumped into them.

DB: Fridays was mobbed when it opened. Within a year, imitators sprung up on the block.

Cops had to close the street on the weekend because so many young singles were going back and forth. Newsweek in 1966 wrote that people called the area “The Body Exchange.” Two years later, New York Magazine called it the “Fertile Crescent”.

Fridays’ new competitors found their niches. The jocks went to Mr. Laffs up the street. An older set went to the tonier Maxwell’s Plum.

At one point, Alan found 50 singles waiting outside Friday’s. It’s fair to say, he was loving this life.

AS: No, I wasn’t interested in getting married. Who would want to get married? The owner-bartender at a place like that, single, was exactly where you should be when you were 28.

DB: Soon, Stillman created a small empire. He opened places called Thursdays and Tuesdays, and Wednesdays, and even a short-lived ice cream place called Sundae’s of course.

But the center of single life was Fridays and that strip of Manhattan on east 63rd street and 1st avenue.

After all those stories in magazines, people started to come in to Fridays, asking to open their own location. Like one guy who wanted to open one in Memphis.

AS: With all my intellectualism at the time, I said ‘what’s a franchise?’ So you can imagine the amount of business sense that went into this, if that was my attitude. That eventually turned into a partnership with two young men who had zero to do with the bar business. They were-

DB: Just like you.

AS: Just like me.

DB: Coming up, we’re off to Dallas, where things got even more wild. From Business Insider and Stitcher, this is Household Name. Stay with us.


DB: We’re back.

I don’t know about you, but I had just assumed TGI Fridays started in Anywhere, USA… maybe in a mall some place. I did not expect that it was a hot place in New York City… ..which raises the question: how did it turn into a huge national brand? …. Well, the ANSWER to that question takes us to Texas. Now, the bar scene in Texas then is nothing like it is today. In Texas, you couldn’t order a mixed drink until the ’70s.

JIM WEST: Before that, you had to get a brown bag, and put your liquor in that brown bag, and bring it to the restaurant, and they’d sell you mixers.

DB: This is Jim West – he was a kid in Dallas washing dishes at a Holiday Inn when the Friday’s opened nearby in 1972. He wasn’t even old enough to drink.

JW: Well I was a 17 year old kid, growing up in West Texas and TGI Fridays changed my life.

DB: Do you have a sense of what dating life was like in Dallas before 1972 ?

JW: Before that it was — I can’t say cloak and dagger — but it wasn’t uh, men were being more of the aggressors than the women. men had a certain role they played, women had a certain role they played, but Fridays changed all that pretty much overnight.

DB: So our question is how did TGI Fridays – that chain that now seems like some kind of suburban creation engineered to find new uses for potato skins – how did THAT place, help change how Americans date?

Let’s zoom out. The whole country was starting to catch up with the sexual revolution.

In Boston, an activist named Bill Baird was giving a lecture where he gave a college student condoms and some other contraceptives.

NEWS: But his illustration of how to use contraceptive devices got him thrown in jail. The battle to win reproductive freedom through the courts, kicks into high gear.

DB: It was 1967.

NEWS: Three more Supreme Court cases come out of Massachusetts…

DB: The Supreme Court gave unmarried women across the country the right to possess birth control.

So by the early ’70s, the rest of America was ready for a place like Friday’s.

When he turned 19, Jim West became a bartender at the the new Fridays in Dallas.

JW: And it was like the universe just shifted, because women. A lot of Braniff stewardesses there, so the place was just packed with the gorgeous women, and they had a new attitude. The new attitude was they could ask out, they didn’t have to just be asked out. You could almost feel the sexual tension in the air, and it was quite exciting actually.

DB: What would you have done in 1972 behind the bar?

JW: Other than get phone numbers? (laughs)

DB: The Dallas Friday’s was Alan Stillman’s creation on steroids. This was Texas-sized. It had two levels and you could look down and watch the action at the bar. And that bar was actually kind of a new thing.

It was a big rectangle, in the middle of the restaurant – not just along one side – so you could sit all around it, and that’s where all the action was on a typical Friday night.

JW: I wore a special shirt on Friday night, and that was my stud shirt. You know, I had I pretty good physique, and I wanted to make sure the women could see the pecks, cause I was gonna be on stage, you felt as a bartender like you were a rock and roll star, and you were going to be on stage. You know, I was handed panties on more than one occasion with a note.

DB: One of the Dallas Fridays’ early customers was a wom به نام میکی بیکر.

MB: هر کسی که در شهر بود ، جمعه ها در آنجا بود. em>

DB: بعداً ، او در واقع کارمند شرکت شد. این وظیفه او بود که تمام موسیقی هایی که در رستوران ها پخش می شود را انتخاب کند. و او می گوید در اواسط دهه 70 ، در یک شب جمعه معمولی ، این مکان بود

MB: و شما به دنبال تاریخ می گشتید ، دنبال یک پسر می گشتید ، یا آنها به دنبال یک گال می شدند تا ، شما می دانید قلاب کنید. اگر می فهمید که چه می گویم ، خیلی خوب می توانستید بیرون بروید و هر روز دلخواه دیگری داشته باشید. em>

و خط من این بود که “با تو رقصیدن قشنگ بود.” بار. (می خندد) اما بچه ها همه نوع خط بد داشتند. بازیکنان فوتبال در آن جا به آنجا آویزان می شوند ، کابوی ها در آنجا آویزان می شوند. بیلی باب هریس-

BBH: سلام دن ، بیلی باب هریس نام من است. من در دالاس هستم.

DB: بیلی… باب… هریس. کارگزار بورس بالا و کارشناسی مشهور دالاس.

MB: Goodin lookin ، و یک Corvette زرق و برق دار را سوار کرد ، می دانید که او همیشه در حال نمایش بود ، و روی هر یک از او یک کودک عزیزم داشت. بازو ، و مواردی از این دست.

BBH: من نزد دختری رفتم و گفتم “بگذارید از شما چیزی بپرسم ، شما من بودید ، و من می خواستم برای دیدار با شما ، چطور می توانید به این موضوع بپردازید؟ »او با لبخندی لبخند زد و گفت:” خوب تا کنون به تنهایی خوب عمل می کنی ، بیایید ببینیم که چگونه پیش می روید. “این نوع جو بود. یک نوع دوستانه جو.

DB: شما عکس را می گیرید … ممکن است یک مکان وحشی باشد – هم کاملاً آزاد کننده بود … و هم تستوسترون بسیار بالایی داشت.

مردی که در آن زمان زنجیره ای را اداره می کرد ، مردی به نام دن اسگگگین بود … و او آن شبهای ناخوشایند را به یاد می آورد. p>

DAN SCOGGIN: یک خانم جوان زیر سطح میله ناپدید می شود و چشمان یک مرد جوان به عقب می چرخد. مدتی است. em>

DB: در آن زمان ، در اوایل دهه 70 ، دن اسکوگگین در حال جمع آوری مزایای جمعه ها بود. p>

DS: من هستم ، کاملاً خانم شدم ، زیرا من این خط وانت را داشتم ، درست ، شما می دانید ، احمق- اثبات من جمعه ها در نوار ایستاده ام و می گویم: “سلام عزیزم ، من این مکان را دارم.” (می خندد)

DB: و این همیشه خوب پیش می رفت؟ em>

DS: به نظر می رسید کار کند. به نظر می رسید که کار کند. em>

DB: اگر آلن استیلمن فردی باشد که نوار تک آهنگ ها را در مکان مناسب در زمان مناسب در نیویورک اختراع کرد ، دن است مردی که دقیقاً وقتی کشور آماده بود ، آن را ملی کرد.

و مانند آلن ، او یک رستوران نیست … او هیچ تجربه ای در مهمان نوازی ندارد. p>

DS: من آقای Wingtips لهستانی و کت و شلوار تازه تحت فشار بود ، و می دانید ، من مدیر اجرایی جوان شرکت بودم درست از نوع ریخته گری. em>

DB: اینجا پشت صحنه است: دن در مکانی به نام Boise Cascade مرد شرکت بوده است. او تمام تلاش خود را کرد تا نیمی از تولید کانتینر و فروش بویز در کشور را اجرا کند.

و روزی او در جمعه های TGI که ​​در ممفیس با همکارش باز شده بود نشسته بود وقتی فهمید که می خواهد کارآفرین شود.

DS: من گفتم ، “شما می دانید ، اگر ما کاری از این روزها نکنیم ، می خواهیم. قبل از تحقق رویای خود پیرمرد باشید ، “گفتم” حتی این چیزی احمقانه است. “و من به رستوران اشاره کردم.

DB: و اگر به من سؤال نمی کنید از من بپرسید ، آیا در آن زمان مجرد بودید؟ >

DS: اوه ، من این را نمی دانستم ، اما من قصد داشتم مجرد شوم. em> p>

DB: او طلاق گرفت ، کار خود را رها کرد و نگاه خود را تغییر داد. p>

DS: من از یک جت لار به سمت اتوبوس فولکس واگن رفتم ، و من از یک کت و شلوار برادران بروکس به یک زنگ رفتم. شلوار پایین ، و با کمال تعجب ، ریش. em>

DB: جزئیات کسب و کار در اینجا مهم نیست. اساساً Dan شروع به صدور پروانه حق رای دادن از آلن کرد و به سرعت با هم ادغام حق رای دادن را در یک شرکت به پایان رساند: TGI جمعه ، شرکت. دن به عنوان اولین مدیر عامل

و او آن اتوبوس VW را در سراسر کشور سوار کرد تا در آن مکان باز کند و آن مکان دالاس را باز کند و بسیاری از لمس ها و لمس ها را برداشت. ظاهر جمعه TGI را تعریف کنید. p>

DS: مرغ مرغ چرخ داری را یافتم ، که یکی از چوب های اصلی حک شده و زیبایی است که به زیبایی دستمال ساخته شده است. من لوسترهایی داشتم که از بعضی از خانه های اپرا بیرون آمده بودند ، که در سطح بالایی قرار داده ام.

DB: تاکنون می دانید چه اتفاقی افتاده است. هنگامی که وی در سال 1972 مکان دالاس را افتتاح کرد ، مکان جابجا شد

سپس هیوستون … آتلانتا … ایندیاناپولیس. این یک زنجیره واقعی بود. p>

پیش از مدت ها طولانی ، جیم وست دیگر دیگر متصدی قاچاقچی نبود. او مدیر منطقه ای بود و در هر شهر ، او می گوید مانند این بود که مجردها در شهر تمایل زیادی به خرج داده اند.

JW: احساس می کردیم که سیرک از بسیاری جهات به شهر آمده است. این یک طرفداران بزرگ بود و هرچه به شهرهای بیشتری می رفتیم ، جمعیت بسیار زیاد بود و مردم نمی توانستند منتظر بمانند تا این احساسات را رها کنند.

DB: پس چه اتفاقی برای آن احساسات افتاد؟ چگونه ما با جمعه های امروز TGI پایان یافتیم؟

این همان چیزی است که من می خواهم در ادامه بررسی کنم.

به اطراف بچسبید …


DB: و ما برمی گردیم. این سال 2018 است. خب روزهای مسافرت هوایی رسوا و گذشت ، و من نمی توانم زمانی را که شخصی را دیدم در زندگی واقعی دیدم شماره خود را روی دستمال بنویسد به خاطر نمی آورم …

بنابراین اکنون جمعه کجاست؟ چه اتفاقی افتاد طی سالهای پس از انفجار اولیه آن؟

خوب برای مبتدیان ، جمعه اصلی در دالاس سالها پیش بسته شده است. جیم وست در دهه 1980 این شرکت را ترک کرد.

وقتی اخیراً در دالاس با او آشنا شدم ، او از روزهای بارانداز خود آن پیراهن گل میخ را تسلیم کرده بود. او در حومه ای به نام Plano زندگی می کرد

JW: ما در ماه آوریل افتتاح کردیم و در خارج ما یک صفحه 25 پا قرار داریم …

DB: او یک میله غار را با نام Hub Streat باز کرده است … که به دلایلی او S-T-R-E-A-T را بیان کرد. اما مانند جمعه های اصلی ، دو سطح وجود دارد ، بنابراین می توانید پایین نگاه کنید و ببینید چه اتفاقی می افتد. p>

JW: این همه عناصر جمعه TGI را دارد زیرا جمعه های TGI یک مکان اجتماع اجتماعی بود. em>

DB: تفاوت آن با آنچه ديديد ، 35 ، 40 سال قبل مي دانيد؟ em> p>

JW: متن های بیشتری ادامه دارد [می خندد]. به نظر می رسد همه چیز از طریق تلفن همراه است. em>

DB: امروز ، جمعه های TGI در تلاش هستند ، بسیاری از رقبای آن نیز – مانند Applebee و Chili. TGI جمعه در تلاش است هویتی را پیدا کند که متناسب با این دوره باشد

TGIF AD: جمعه ها: برنامه های بی پایان. شما به دنبال آنها می آیید ، بنابراین ما با آنها همراه خواهیم بود. em>

آلن استیلمن ، مردی که همه این موارد را در نیویورک آغاز کرد ، اکنون در دهه 80 است.

او حیرت می کند که جمعه خط های قرمز اصلی خود را حفظ کرده است. و هنگامی که او به جهان سفر می کند و جمعه ای را در مکانی مانند چین می بیند ، از آنچه خلق کرده شگفت زده می شود. اما این یکسان نیست. p>

AS: این بیشتر به یک عملیات خانوادگی تبدیل شده است. و افرادی که با آن رقابت می کنند رستوران های خانوادگی نیز هستند. em>

DB: چرا فکر می کنی منشا تک آهنگ های خود را از دست داد و بیشتر به یک رستوران خانوادگی تبدیل شد؟ em> p>

AS: شما به یک صحنه نوار جمعه TGI نیازی ندارید تا با مرد یا زن یا زن یا زن یا مرد ملاقات کنید. برای هر کسی مهم است ما به تمام الکترونیک های اطراف بازگشتیم. این فقط یک ضرورت نیست ، در حالی که در آن زمان ، گرچه من آن را نمی دانستم ، ما یک ضرورت را اختراع کردیم و مشکلی را حل کردیم که یک مشکل واقعاً بزرگ بود.

DB: او درست است. جمعه های TGI دیگر یک ضرورت نیست.

امروز هیچ چیز خاصی برای یافتن نواری وجود ندارد که زنان مجرد بتوانند شبی را برای شب انتخاب کنند. انفجار برنامه های دوستیابی نیز کمک می کند. p>

MW: اگر می خواهید این کار را بطور معکوس انجام دهید نوار نوعی 3D Tinder است. em>

DB: مویرا ویگل ، که در زندگی قدمت ما تحقیق کرده است ، بسیار فکر کرده است که چگونه جمعه ها شیوه ملاقات و جفت گیری را تغییر داد.

MW: Tinder به نظر می رسد که این یک اصلاح است ، یا یک تقلید از چیزی ، مانند نوار یا یک مهمانی کالج ، جایی که شما فقط در حال جابجایی در اطراف یک اتاق هستید. اما در واقع –

DB همان چیزی است که بنیانگذار می گوید ، وقتی مردم از تیندر بخاطر نداشتن اطلاعات انتقاد می کنند ، درست مثل دیدن کسی در یک نوار است. ، مانند شما اطلاعات زیادی برای ادامه کار ندارید. em>

MW: بله ، کاملاً. و به یاد می آورم ، فکر می کنم آنها در سال 2012 راه اندازی کرده اند ، و آنها دوست دارند این مهمانی بزرگ frat-ish را در LA پرتاب کنند و راه اندازی کنند ، و آنها مانند اعضای اولیه و یا چیزی مانند دانشجویان ، مانند کالج ها دوست داشتند ، و مثل این کل مارک تجاری این برنامه است. نقاشی بر روی خیال از مهمانی بزرگ کالج ، مثل این است که “کجا می خواهید دیدار کنی؟” دقیقاً همان چیزی است که شما می گویید ، دقیقاً مثل دیدن افراد در یک مهمانی است. em>

DB: به مویرا ، روز جمعه TGI شیوه یابی ما را تغییر داد ، زیرا این جلسه و جفت گیری از خانه ها و کلوپ ها اتفاق افتاد. p>

MW: من احساس می کنم آنچه در واقع است ، وقتی است که بستر معاشرت از فضای خصوصی در فضای بازار خارج شود . بنابراین می دانید ، اگر مثل رمان جین آوستین فکر می کنید ، سناریوی جین آوستین است و شما در خانه با مادر و خواهر خود نشسته اید و آقای دارسی می آید و شما را می بیند ، و سکو متعلق به والدین شما است برای شما انگیزه ای داشته باشید که با آقای دارسی همراه شوید تا بتوانید ثروت خانوادگی را به ارث ببرید ، و می دانید ، ملک را منتقل می کنید ، و تمام کارهایی را که موسسه ازدواج انجام می دهد ، انجام می دهید. em>

DB: بنابراین در مورد آن فکر کنید. انگیزه های عاشقانه و مهمانی تغییر کرد. انقلاب جنسی به زنان کمک کرد تا باروری خود را به عهده بگیرند. و این انگیزه ای را برای مشاغل فراهم می کند تا از این همه تسهیلات به دست بیاورند.

جمعه های TGI اولین کسی بود که در این زمینه سرمایه گذاری کرد. و این باعث الهام از هزاران مارک ، بار و کلوپ دیگر از روزهای جمعه شده است.

اما با گذشت زمان ، الگوی جمعه اصلی با فضاهای جدید و تازه تر جایگزین شد و همین کار را انجام داد – با سهولت بیشتر ، و سود حتی بیشتر Tinder به ارزش سه میلیارد دلار است.

MB: بله ناراحت است. خیلی غم انگیز است. همانطور که گفتم ، دیگر به آنجا نمی روم. em>

DB: نسخه های اصلی جمعه ها مانند میکی بیکر نمی توانند بیش از آنچه که الان زنجیره منسوخ شده است برسند. p>

جیم وست اخیراً از یکی بازدید کرد و خوب پیش نرفت. p>

JW: من می توانستم در هر جایی باشم. من می توانستم در هر زنجیره ای باشم و شما می دانید ، من عاشق آن مارک هستم و بسیار به آن برند افتخار می کنم ، به همین دلیل استراحت برای من راحت تر از ادامه تجربه است.

DB: بنابراین شما واقعاً بیرون رفتید؟ em>

JW: آره بیرون رفتم ، آره.

DB: سرانجام جمعه ها در دهه 80 به یک مکان خانوادگی تبدیل شدند. تا سال 1990 ، دن اسکوگین ، میکی بیکر و جیم وست همه جمعه را ترک کردند. آلن استیلمن مدتها قبل از رفتن ، به جستجوی شراب خوب و شروع به کار خانه های استیک و وولنسکی است.

و الن لطمان را به خاطر می آورید ، که ما در صدر نمایش قصد داشتیم؟ من نمی دانم که آیا او اخیراً در جمعه های TGI بوده است؟

EL: اوه ، فقط یک بار ، در لانگ آیلند به آنجا بروید. و من از آن متنفرم (می خندد) em>

DB: به چه صورت بود؟ em>

EL: به نظر می رسد ، مشترک بسیار هم اتفاقی ، کم اجاره ، همبرگر برای خانواده ها باشد. دیگر اینطور نیست – خوب من برای بچه ها فکر نمی کنم. من فکر نمی کنم که آنها به جمعه ها بروند. em>

DB: اما الن به پایان رسید چیزی بیشتر از یک همبرگر و سالاد خوب از جمعه ها … این جادوگر ، استن ، که او نکرد. صبر زیادی برای آن شب اول جمعه ها داشته باشید …

EL: بین شما و من گفتم “شما را لعنت کردید و رفتید.”

DB: خوب او موفق شد شماره خود را از طریق بال خود به هر حال دریافت کند. p>

EL: و استن روز بعد مرا صدا کرد و گفت “من خیلی متاسفم ،” او گفت ، “من حتماً به شما توهین کرده است ، من آنچه را که گفتم به خاطر نمی آورم ، اما من واقعاً این بلیط ها را دارم ، و واقعاً دوست دارم شما را از آنجا خارج کنم. “

DB: و سپس او را به یک نمایش برد.

EL: فکر می کنم Carousel بود …

DB: تاریخ بسیار بهتر از زمانی که در جمعه ها ملاقات می کردند ، رفت.

EL: سه ماه بعد ما درگیر شدیم و نه ماه بعد ازدواج کردیم. (می خندد) این پایان داستان است. em>

DB: بنابراین درس اینجاست که در روز اول به کسی توهین کنیم؟ em>

EL: او هرگز زندگی نکرده است! اما همانطور که گفتم او آن را به یاد نمی آورم ، و او واقعاً پسر خوبی ، ساکت و دوست داشتنی است ، اما او کشی شده بود … ما 50 سال می رویم ، بنابراین کار کرد.

DB: پنجاه سال. و این همه به دلیل جمعه ها است. em>

EL: و این همه به دلیل جمعه هاست. کاملاً.

DB: بنابراین پایان سفر من به دالاس بود که من این داستان را گزارش می کردم. به فرودگاه می رسم و به دروازه خود می روم و تقریباً مثل سرنوشت ، درست جلوی من ، در دروازه جمعه TGI است.

مجبور شدم وارد شوم.

و به نظر می رسد جمعه ها باشد. هنوز دیوارهای کوچک وجود دارد. یک نوار مستطیلی در مرکز وجود دارد. p>

من می نشینم ، یک چای یخ زده سفارش می دهم ، نگاه می کنم. در اطراف میله مسافرانی هستند که خسته به نظر می رسند ، که تعداد کمی از آنها در حال صحبت کوچک هستند. و سپس من شروع به صحبت با متصدی بار می کنم.

DB: آیا فکر می کنید اگر از شما برای پادکست سؤالاتی را بپرسم؟ em>

BARTENDER: فقط یک دقیقه به من بدهید ، خوب؟ em>

DB: مطمئناً عجله ای ندارد. em>

DB: این ظهر در ظهر روز جمعه های 2018 در فرودگاه تعجب آور نخواهد بود ، اما به هر حال مجبور شدم از متصدی بارمن بپرسم. آیا کسی در اینجا به خرما می رود؟

BARTENDER: در اینجا خیلی زیاد نیست زیرا آنها فقط نمی توانند دزدکی حرکت کرده و از آنجا خارج شوند ، زیرا آنها مجبور به پرواز هستند. اما اعداد مبادله ای ثابت ، “ما باید دوست فیس بوک باشیم ، و شما باید در این مورد مرا دنبال کنید.” این زمان دیگری است. مردم چیزهای مختلفی می خواهند. آنچه که در آن زمان کار کرد ، لزوماً امروز کار نمی کند. امروزه بیشتر افراد جوان واقعاً قصد زنجیر زدن ندارند. می دانید ، آنها کامیون های غذا و رستوران های مستقل را دوست دارند. بنابراین این فقط یک روز و سن متفاوت است. em>

DB: به دنبال آنچه در این فصل برتر سریال نام خانوادگی می آید بروید …


برای شنیدن نام خانوادگی بدون تبلیغات و دسترسی به شش قسمت اول … برای Stitcher Premium در stitcherpremium.com/householdname ثبت نام کنید و از کد تبلیغی HOUSEHOLD استفاده کنید.

این قسمت توسط من ، دن بابكف تهیه و گزارش شده است. تولید کنندگان من فکر می کنند من وسواس پوستی سیب زمینی را دارم. آنها آنا مازاراکیس ، کلر راولینسون و دن ریچاردز هستند که در واقع این داستان را در تاریخ تیندر در یک نوار پیدا کردند!

سردبیر ما پیتر کلونی است. p>

مخلوط کردن ، طراحی صدا و موسیقی اصلی موضوع توسط کیسی هولفورد و The Reverend John DeLore.

کریس بانون ، لورا مایر و جنی رادلت تولید کننده های اجرایی ما در استیتچر هستند. p>

تشکر ویژه از کلر والدز ، پیتر لاتمن ، پیتر هادن ، نیک کارلسون ، ریچ کندی ، و کارآموز ما ، سارا وایمن. و ما می خواهیم در دنیای پادکست ها یک نام خانوادگی باشیم! لطفاً برای ما در Apple Podcasts امتیاز و بررسی کنید. این واقعاً کمک می کند

نام خانواده محصولی از صدای Insider Audio است.

در حال حاضر به نام خانواده …

ما در حال حرکت به لبه زمین هستیم … تا آخرین فروشگاه های ویدیویی Blockbuster را بیابیم. p>

CLIP: تلفن من در خانه تازه شروع به رفتن بوق بوق می کند ، همه این پیام ها را می گیریم که در مورد راسل صحبت می کنند کرو یا جان الیور.

DB: همچنین – آیا دونالد ترامپ پیتزا هوت را نجات داد؟ یا آیا Pizza Hut دونالد ترامپ را نجات داد؟

CLIP: من نیز مانند ایوانا شروع به صحبت می کردم و با خودم فکر می کردم “اگر او گفت اشتباه است ایوانا چه می گوید؟” و احتمالاً می گویم “خیلی احساس می کند ، احساس درستی می کند.”

DB: و … شما دو Buck Chuck را در Trader Joe می شناسید. آیا واقعاً چارلز شاو بایستید؟

کلیپ: من یک طعم آن شراب را گرفتم و تقریباً قلبم را شکسته است. em>

٪٪ مورد_read_more_button ٪٪